Daha önce birlikte "Yes Man"e gitme maceramızı anlattığım mizah zevklerimiz birbirine uygun ama insani ilişkileri zayıf arkadaşımla gülmek ve güldürü sanatı adlı konferans şeklindeki diyaloğumuzdan (Platon'un "Şölen" kafaları) yola çıkmıştık dünkü aktivitede.
Bu arkadaşımla geçtiğimiz rakenkok'taki Bant standında kafamıza güneşin geçmesi ardından başladığımız bu diyalog, "Problem Child" serisindeki abuk sabuk bir yığın sahneden seçmeceler yaparak "Of o da nasıl komikti", "Vay bu da nasıl saçmaydı" diye konuşurken bu filmi ne kadar sevdiğimizi farketmemizle başladı. Bu arkadaş dediğim insan da resmen (d)ana kadar, 4 yaşında çocuğu olan bir insan. "Utanmadan kalkmış benle Problem Child muhabbeti yapıyor!" diye kızacağıma coştukça coştum ben de. Konu oradan 90'larda güldüğümüz filmlere kaydı tabii. "A Fish Called Wanda", "In & Out" gibi filmlerden örnek sahneler havada uçuştu.
O gün dedim bu filmleri buluşup bir gece izlesek ya, ne güzel! Bu da bu fikri hemen çok beğendi tabii. Sevinçten o filmlerden çeşitli taklitler yapıverdi. Sonra rakenkok'tan evlerimize bir milyon kilometre yol giderken tabii yolda rüzgar yemekten kafamız dağılmış olacak ki, medeniyete geldiğimizde bu konudan bir süre hiç bahsetmedik. Arkaoda'da içip zıvanadan çıktığımız bir gece ise bu konu yeniden gündeme geldi. Hatta bu kez tarih bile belirledik. Üstelik bir arkadaşımız da ısrarla muhabbete katılıp, programa ortak olmaya çalıştı. Onla da bir elli saat "Airplane!" geyiği yaptık. "Vay en komik sahne şu, yok efendim bu" diye. Ama tabii ki en komik sahne fenalaşan kadını ayıltma sürecinde oluşan kuyruktur "Airplane!"de, bunu da buradan tüm film geeklerine ilan edeyim...
Neyse işte biz bu filmleri dün arkadaşımın 4 yaşındaki kızı uyuyunca izleyelim dedik. Halbuki uyumasa ve bu filmleri izlediğimizi görse yüzümüze tükürecek kadar da akıllı bir kızdı bu. Yine de beni odasına kapatıp art arda dinlettiği okul şarkıları ve eşliğinde gerçekleştirdiği senkronize dansları gösteri şeklinde bana sunarkenki hırsını haklı çıkarmaz... Neyse uzun lafın kısası o "Problem Child"ın ne ilki, ne de ikincisi bir boka benzemiyormuş afedersin. Yine izlemeden önce hatırlayıp güldüğümüz ayı sahnesinden öteye gidemedik. İkinci filmdeki paralel kusma sahnesi bile bir uzun geldi, içimiz şişti. Ya zaten "Problem Child" ne allasen (Hemen artizleşebilme)! Ama "A Fish Called Wanda" hala çok komik bak, onu söyleyeyim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder